﴿ وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَٰنِ مَثَلًۭا ظَلَّ وَجْهُهُۥ مُسْوَدًّۭا وَهُوَ كَظِيمٌ ﴾

“For [thus it is:] if any of them is given the glad tiding of [the birth of] what he so readily attributes to the Most Gracious, his face darkens, and he is filled with suppressed anger:”

[ وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ (١٧) ] وه‌ كاتێك یه‌كێكیان موژده‌ی پێ بدرێ به‌وه‌ی كه‌ خۆی وه‌كو نموونه‌ بۆ خوای گه‌وره‌ی ئه‌هێنێته‌وه‌ كه‌ كچ ئه‌ده‌نه‌ پاڵ خوای گه‌وره‌ ئه‌گه‌ر خۆیان كچیان ببێ به‌ درێژایی ڕۆژ ڕوویان ڕه‌ش هه‌ڵئه‌گه‌ڕێ له‌ غه‌م و خه‌فه‌تدا له‌به‌ر ئه‌وه‌ی كچیان بووه‌، وه‌ ئه‌و غه‌م و خه‌فه‌ته‌ی خۆیشیان ئه‌خۆنه‌وه‌و ده‌رینابڕن و پڕ ئه‌بن له‌ غه‌م و خه‌فه‌ت.