﴿ وَإِذْ صَرَفْنَآ إِلَيْكَ نَفَرًۭا مِّنَ ٱلْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقُرْءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓا۟ أَنصِتُوا۟ ۖ فَلَمَّا قُضِىَ وَلَّوْا۟ إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ﴾

“AND LO! We caused a group of unseen beings to incline towards thee, [O Muhammad,] so that they might give ear to the Qur’an; and so, as soon as they became aware of it, they said [unto one another], “Listen in silence!” And when [the recitation] was ended, they returned to their people as warners.”

{موسڵمان بوونى جنییه‌كان} [ وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ ] ئه‌ی محمد - صلی الله علیه وسلم - كۆمه‌ڵێك له‌ جنییه‌كانمان نارد بۆ لات كه‌ گوێ له‌ قورئان بگرن، كاتێك كه‌ پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - له‌ دۆڵی (نه‌خله‌) قورئانی بۆ صه‌حابه‌ ئه‌خوێنده‌وه‌ جنییه‌كان كه‌ نۆ كه‌س بوون هاتن و گوێیان له‌ قورئان گرت و خوای گه‌وره‌ ئه‌م ئایه‌ته‌ی دابه‌زاند [ فَلَمَّا حَضَرُوهُ ] كاتێك ئاماده‌ی قورئان خوێندنه‌وه‌كه‌ بوون [ قَالُوا أَنْصِتُوا ] هه‌ندێكیان به‌ هه‌ندێكیانیان وت: بێ ده‌نگ بن و گوێ بگرن [ فَلَمَّا قُضِيَ ] كاتێك كه‌ پێغه‌مبه‌ری خوا - صلی الله علیه وسلم - له‌ قورئان خوێندنه‌كه‌ ته‌واو بوو [ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ (٢٩) ] گه‌ڕانه‌وه‌ بۆ لای قه‌ومه‌كه‌یان وه‌ ئاگاداری قه‌ومه‌كه‌یان كرده‌وه‌ كه‌ ئیمان بێنن.