﴿ بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ ٱلرَّسُولُ وَٱلْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰٓ أَهْلِيهِمْ أَبَدًۭا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِى قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ ٱلسَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًۢا بُورًۭا ﴾

“Nay, you thought that the Apostle and the believers would never return to their kith and kin: and this seemed goodly to your hearts. And you entertained [such] evil thoughts because you have always been people devoid of all good!””

[ بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَدًا ] به‌ڵكو ئێوه‌ بۆیه‌ دواكه‌وتن گومانی ئه‌وه‌تان برد كه‌ پێغه‌مبه‌ری خواو - صلی الله علیه وسلم - باوه‌ڕداران هه‌رگیز نه‌گه‌ڕێنه‌وه‌ بۆ ناو كه‌سوكاریان و كافران به‌سه‌ریاندا زاڵ ده‌بن و ڕیشه‌كێشیان ده‌كه‌ن [ وَزُيِّنَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ ] وه‌ شه‌یتانیش ئه‌م شته‌ی له‌ دڵتاندا ڕازانده‌وه‌ [ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنْتُمْ قَوْمًا بُورًا (١٢) ] وه‌ ئێوه‌ گومانی خراپتان برد، وه‌ ئێوه‌ به‌ڕاستی كه‌سانێكی خراپ و به‌هیلاك چوو بوون.