﴿ هُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوكُمْ عَنِ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَٱلْهَدْىَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُۥ ۚ وَلَوْلَا رِجَالٌۭ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَآءٌۭ مُّؤْمِنَٰتٌۭ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَـُٔوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۖ لِّيُدْخِلَ ٱللَّهُ فِى رَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ لَوْ تَزَيَّلُوا۟ لَعَذَّبْنَا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴾

“[It was not for your enemies sake that He stayed your hands from them: for] it was they who were bent on denying the truth, and who debarred you from the Inviolable House of Worship and prevented your offering from reaching its destina­tion. And had it not been for the believing men and believing women [in Mecca], whom you might have unwittingly trampled underfoot, and on whose account you might have become guilty, without knowing it, of a grievous wrong-: [had it not been for this, you would have been allowed to fight your way into the city: but you were forbidden to fight] so that [in time] God might admit to His grace whomever He wills. Had they [who deserve Our mercy and they whom We have condemned] been clearly discernible [to you], We would indeed have imposed grievous suffering [at your hands] on such of them as were bent on denying the truth.”

[ هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ] كافران ئه‌وان بوون كه‌ كوفریان كرد وه‌ ڕێگری ئێوه‌یان كرد له‌ (مسجد الحرام) له‌ كه‌عبه‌ی پیرۆز كه‌ بڕۆن عومره‌ بكه‌ن كه‌ ئێوه‌ شایانتر بوون له‌ وان [ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ ] وه‌ ڕێگریشیان كرد له‌و ئاژه‌ڵ و حوشترانه‌ی كه‌ بردبووتان بۆ سه‌ربڕین نه‌یانهێشت بگاته‌ شوێنی خۆی هه‌ر له‌ حوده‌یبیه‌ له‌وێ سه‌ریان بڕی {دواخستنى فه‌تحى مه‌ككه‌ له‌به‌ر نۆ موسڵمان!} [ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُؤْمِنَاتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ ] خوای گه‌وره‌ ڕێگای نه‌دا كه‌ ئێوه‌ كوشتاری كافران بكه‌ن له‌به‌ر ئه‌وه‌ی كۆمه‌ڵێك پیاوی باوه‌ڕدارو ئافره‌تی باوه‌ڕدار كه‌ ئێوه‌ نایانناسن له‌ناو مه‌ككه‌دا ماونه‌ته‌وه‌و باوه‌ڕدارن ئیمانی خۆیان شاردۆته‌وه‌ كه‌ وتراوه‌: نۆ كه‌س بوونه‌ حه‌وت پیاو و دوو ئافره‌ت، ئه‌و ساڵه‌ له‌به‌ر خاتری ئه‌وانه‌ خوای گه‌وره‌ فه‌تحی مه‌ككه‌ی دواخست نه‌وه‌كو ئێوه‌ بیانكوژن و نه‌یانناسن وابزانن كافرن ئه‌و كاته‌ تووشی تاوان ئه‌بن و كه‌فاره‌ت ئه‌كه‌وێته‌ سه‌رتان بۆیه‌ دوای خست، (موسڵمان لاى خواى گه‌وره‌ ئه‌وه‌نده‌ به‌ڕێزه‌ ساڵێك فه‌تحى مه‌ككه‌و حه‌ج و عومره‌ى دواخست له‌به‌ر ئه‌و چه‌ند موسڵمانه‌ كه‌ له‌ مه‌ككه‌ مابوونه‌وه‌ نه‌وه‌كو به‌ هه‌ڵه‌ بكوژرێن، به‌ڵام هه‌ندێك له‌ موسڵمانان زۆر به‌ ئاسانى خوێنى موسڵمانان ده‌رێژن و به‌لایانه‌وه‌ ئاساییه‌!! خوایه‌ په‌نامان بده‌یت و بمانپارێزیت) [ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ] تا خوای گه‌وره‌ هه‌ر كه‌سێك بخاته‌ ناو ڕه‌حمه‌تی خۆیه‌وه‌و بگه‌ڕێته‌وه‌ بۆ ئیسلام كه‌ ویستى لێ بێت وه‌ك ئه‌و باوه‌ڕدارانه‌ی كه‌ له‌ مه‌ككه‌دا ماونه‌ته‌وه‌ [ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (٢٥) ] ئه‌گه‌ر كافران و موسڵمانان لێك جیا ببنه‌وه‌ به‌ ته‌واوه‌تی و باوه‌ڕداران له‌ناو كافراندا نه‌مێنن ئه‌وه‌ ئێمه‌ سزایه‌كی زۆر به‌ئێش و ئازاری كافران ئه‌ده‌ین به‌ كوشتن.