﴿ وَمِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّا نَصَٰرَىٰٓ أَخَذْنَا مِيثَٰقَهُمْ فَنَسُوا۟ حَظًّۭا مِّمَّا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ ٱلْعَدَاوَةَ وَٱلْبَغْضَآءَ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۚ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ ٱللَّهُ بِمَا كَانُوا۟ يَصْنَعُونَ ﴾

“And [likewise,] from those who say, "Behold, we are Christians." We have accepted a solemn pledge: and they, too, have forgotten much of what they had been told to bear in mind - wherefore We have given rise among them to enmity and hatred, [to last] until Resurrection Day: and in time God will cause them to understand what they have contrived.”

[ وَمِنَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ ] وه‌ ئه‌وانه‌ی كه‌ وتیان: ئێمه‌ نه‌صاراو گاورین عه‌هدو به‌ڵێن و په‌یمانمان له‌وانیش وه‌رگرت كه‌ شوێن پێغه‌مبه‌ری خوا- صلى الله عليه وسلم - بكه‌ون و ئیمانى پێ بێنن و سه‌ریبخه‌ن [ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ ] ئه‌وانیش به‌هه‌مان شێوه‌ ئه‌و عه‌هدو په‌یمان و به‌ڵێنه‌یان له‌بیر كرد كه‌ لێیان وه‌رگیرابوو، وه‌ پشتگوێیان خست [ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ] له‌ سزاى ئه‌و كاره‌یان ئێمه‌یش تا ڕۆژی قیامه‌ت ڕق و كینه‌و دژایه‌تیمان خستۆته‌ نێوانیانه‌وه‌، نێوان گاورو جووله‌كه‌، یاخود نێوان گاوره‌كان خۆیان كه‌ چه‌ند فیرقه‌و تاقم و گروپێكن و دژایه‌تى یه‌كترى ده‌كه‌ن [ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ (١٤) ] وه‌ له‌ ڕۆژی قیامه‌تیش خوای گه‌وره‌ هه‌واڵیان پێ ده‌دات سه‌باره‌ت به‌ كرده‌وه‌كانی خۆیان وه‌ ئاگاداریان ئه‌كاته‌وه‌ وه‌ سزایان ئه‌دات له‌سه‌ری.