﴿ لَئِنْ أُخْرِجُوا۟ لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا۟ لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ ٱلْأَدْبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴾

“[for] if those [to whom they have pledged themselves] are indeed driven away, they will not go forth with them; and if war is waged against them, they will not come to their succour; and even if they [try to] succour them, they will most certainly turn their backs [in flight], and in the end will [themselves] find no succour.”

[ لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ ] ئه‌گه‌ر جووله‌كه‌كانی (به‌نی نه‌زیر) له‌ مه‌دینه‌ ده‌ربكرێن ئه‌مان له‌گه‌ڵیاندا ناڕۆن و مه‌دینه‌ به‌جێ ناهێلن [ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا يَنْصُرُونَهُمْ ] وه‌ ئه‌گه‌ر كوشتاریش بكرێن ئه‌مان سه‌ریان ناخه‌ن واته‌: شه‌ڕ ناكه‌ن و به‌رگریان لێ ناكه‌ن، چونكه‌ ترسنۆكن [ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ ] وه‌ ئه‌گه‌ر وا دابنێین به‌رگریان لێ بكه‌ن و له‌گه‌ڵیاندا شه‌ڕ بكه‌ن و سه‌ریان بخه‌ن [ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ (١٢) ] ئه‌وه‌ پشت هه‌ڵئه‌كه‌ن و تێكئه‌شكێن له‌به‌ر ئه‌وه‌ی مونافیق ترسنۆكن و دونیایان خۆش ئه‌وێ وه‌ جارێكی تر هه‌رگیز مونافیق سه‌رناكه‌وێ و هه‌میشه‌ سه‌رشۆڕو دۆڕاون.