﴿ وَلَوْلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمُ ٱلْجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ ﴾

“And had it not been for God’s having ordained banishment for them, He would indeed have imposed [yet greater] suffering on them in this world: still, in the life to come there awaits them suffering through fire:”

{ ماناى (جه‌لاء)} [ وَلَوْلَا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ (٣) ] (جه‌لاء) واته‌: ده‌رچوون له‌ شارو وڵاتی خۆیان به‌بێ شه‌ڕو كوشتار، ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ ئه‌مه‌ی له‌سه‌ریان نه‌نووسیایه‌و شه‌ڕ ببوایه‌ ئه‌وه‌ خوای گه‌وره‌ سزای ئه‌دان به‌ كوشتن و دیل گرتن له‌ دونیادا وه‌كو چۆن وا له‌ (به‌نی قوڕه‌يزه) كرا، وه‌ له‌ قیامه‌تیشدا سزای ئاگری دۆزه‌خی بۆ داناون، به‌ڵام به‌ بێ شه‌ڕو كوشتار ده‌ركران و یه‌كى بارى وشترێك شتومه‌كیان له‌گه‌ڵ خۆیان برد جگه‌ له‌ چه‌ك، وه‌ ته‌نها دوو كه‌سیان موسڵمان بوون و مانه‌وه‌ كه‌ (ئه‌بو سه‌عدى كوڕى وه‌هب و یامینى كوڕى عه‌مرى كوڕى كه‌عب) بوون.