﴿ فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةًۭ قَالَ هَٰذَا رَبِّى هَٰذَآ أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴾

“Then, when he beheld the sun rising, he said, "This is my Sustainer! This one is the greatest [of all]!" - but when it [too] went down, he exclaimed: "O my people! Behold, far be it from me to ascribe divinity, as you do, to aught beside God!”

[ فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً ] كاتێك كه‌ خۆری بینی و خۆر ده‌ركه‌وت [ قَالَ هَذَا رَبِّي هَذَا أَكْبَرُ ] وتی: ئه‌مه‌یان خوای منه‌ له‌به‌ر ئه‌وه‌ی ئه‌مه‌ له‌ هه‌موویان گه‌وره‌تره‌ ئه‌مه‌ شایه‌نی ئه‌وه‌یه‌ كه‌ خوا بێ [ فَلَمَّا أَفَلَتْ ] كاتێك كه‌ خۆریش ئاوا بوو [ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ (٧٨) ] وتی: ئه‌ی قه‌ومه‌كه‌ی خۆم من به‌ریم له‌ هه‌موو ئه‌و په‌رستراوانه‌ی كه‌ ئێوه‌ ئه‌یانپه‌رستن له‌ خۆرو مانگ و ئه‌ستێره‌و بت و په‌یكه‌ر ئه‌وه‌تا به‌چاوی خۆتان ئه‌بینن كه‌ هه‌مووی ئاوا ئه‌بێت و نامێنێ ئه‌گه‌ر ئه‌مانه‌ خوا بن چۆن ئه‌بێ خوا ئاوابێت و دیار نه‌مێنێ.