﴿ فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَٰقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا ﴾

“and thus they had to taste the evil outcome of their own doing: for, [in this world,] the end of their doings was ruin,”

[ فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا ] ئه‌مانه‌ سه‌ره‌نجامی سزای قورسی خۆیان چه‌شت به‌هۆی ئه‌و كوفرو سه‌رپێچییه‌ی كه‌ كردیان [ وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا (٩) ] وه‌ سه‌ره‌نجامی كاره‌كه‌یشیان زه‌ره‌رمه‌ندی بووه‌ له‌ دونیاو قیامه‌تدا خۆیان و ماڵ و منداڵ و سه‌روه‌ت و سامانیان هه‌مووی دۆڕاندو فه‌وتاند.