﴿ لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴾

“[And remember:] had not grace from his Sustainer reached him, he would indeed have been cast forth upon that barren shore in a state of disgrace:”

[ لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ ] ئه‌گه‌ر نیعمه‌تی خوای گه‌وره‌ فریای نه‌كه‌وتایه‌ كه‌ ته‌وبه‌ی كرد ئه‌وه‌ فڕێ ئه‌درایه‌ ئه‌و چۆڵی و بیابانه‌ كه‌ هیچ ڕووه‌كێكی لێ نه‌بوایه‌ [ وَهُوَ مَذْمُومٌ (٤٩) ] وه‌ زه‌م و لۆمه‌ ئه‌كرا له‌به‌ر ئه‌وه‌ی كه‌ قه‌ومه‌كه‌ی به‌جێ هێشت.