﴿ فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَٰذِهِۦ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴾

“But whenever good fortune alighted upon them, they would say, "This is [but] our due"; and whenever affliction befell them, they would blame their evil fortune on Moses and those who followed him. Oh, verily, their [evil] fortune had been decreed by God-but most of them knew it not.”

[ فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ ] كاتێك كه‌ چاكه‌یه‌كیان بۆ بهاتایه‌ له‌ باران بارین و پیت و به‌ره‌كه‌ت ئه‌یانووت: ئه‌مه‌ خۆمان ئه‌م شته‌مان ده‌ست خستووه‌و بۆ ئێمه‌یه‌و شایانین [ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ ] وه‌ ئه‌گه‌ر تووشی خراپه‌یه‌ك بوونایه‌ له‌ وشكه‌ساڵی و بێ بارانی و نه‌خۆشی ئه‌و كاته‌ موساو باوه‌ڕدارانی كه‌ له‌گه‌ڵ موسادا بوون - صلی الله علیه وسلم - به‌شوومیان دائه‌نان و ئه‌یانووت: ئێوه‌ شوومن هه‌مووی به‌هۆی خراپی ئێوه‌یه‌ [ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: خێرو شه‌ڕ هه‌مووی به‌ده‌ست خوای گه‌وره‌یه‌ ئه‌وه‌ی كه‌ تووشی ئه‌وان ئه‌بێ له‌ به‌ڵا و ناخۆشى هه‌ر هه‌مووی به‌ده‌ست خوای گه‌وره‌یه‌ بۆیه‌ خوای گه‌وره‌ لێره‌ (طائیر)ی به‌كارهێنا (طِيَرة) نه‌ك له‌به‌ر ئه‌وه‌ی كه‌ دروست بێ مرۆڤ باوه‌ڕی به‌ (طِيَرة) و شوومی هه‌بێ به‌ڵكو وه‌كو ڕه‌ددانه‌وه‌ی ئه‌و شته‌ی كه‌ ئه‌وان باوه‌ڕیان پێی بووه‌ [ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ (١٣١) ] به‌ڵام زۆربه‌یان ئه‌م شته‌ نازانن نه‌زانن بۆیه‌ شه‌ڕو خراپه‌ ئه‌ده‌نه‌ پاڵ موسى - صلی الله علیه وسلم - .