﴿ وَإِذْ أَنجَيْنَٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴾

“And [he reminded them of this word of God]: "Lo, We saved you from Pharaoh's people who afflicted you with cruel suffering, slaying your sons in great numbers and sparing [only] your women - which was an awesome trial from your Sustainer."”

[ وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ] خوای گه‌وره‌ ئه‌فه‌رمووێ: وه‌ ئێوه‌مان ڕزگار كرد له‌ ده‌ستی فیرعه‌ون كه‌ سه‌ختترین سزایان به‌ ئێوه‌ ئه‌چه‌شت تا له‌گه‌ڵ سزاكاندا ڕاهاتبوون [ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ ] كه‌ كوڕانتانیان به‌ خراپترین شێواز ئه‌كوشت [ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ] وه‌ ئافره‌تانیان ئه‌هێشته‌وه‌ بۆ خزمه‌تكاری [ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ (١٤١) ] وه‌ له‌م ڕزگار كردنه‌ كه‌ خوا ڕزگاری كردن تاقیكردنه‌وه‌یه‌كی گه‌وره‌یه‌ خوای گه‌وره‌ ئێوه‌ی پێ تاقی ئه‌كاته‌وه‌ تا چه‌ندێ شوكرانه‌بژێری خوای گه‌وره‌ ئه‌كه‌ن.