﴿ وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٰٔتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾

“And [remember] when you were told: "Dwell in this land and eat of its food as you may desire; but say, `Remove Thou from us the burden of our sins,' and enter the gate humbly - [whereupon] We shall forgive you your sins [and] shall amply reward the doers of good."”

[ وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَذِهِ الْقَرْيَةَ ] وه‌ كاتێك كه‌ پێمان وتن: له‌م شاره‌ كه‌ (بیت المقدس)ه‌ نیشته‌جێ بن [ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ ] وه‌ له‌وآ به‌ ویستى خۆتان بخۆن [ وَقُولُوا حِطَّةٌ ] وه‌ بڵێن: خوایه‌ له‌ تاوانمان خۆشبه‌ ئێمه‌ گه‌ڕاینه‌وه‌و ته‌وبه‌ ئه‌كه‌ین [ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا ] وه‌ كاتێك كه‌ ئه‌چنه‌ ژووره‌وه‌ به‌ كڕنوش بردنه‌وه‌ بچنه‌ ژووره‌وه‌و كڕنوش بۆ خوای گه‌وره‌ به‌رن [ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ] ئێمه‌ش له‌ تاوانه‌كانتان خۆش ئه‌بین ئه‌گه‌ر ئێوه‌ ئاوا به‌ ملكه‌چیه‌وه‌ بچنه‌ ژووره‌وه‌ [ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ (١٦١) ] ئه‌وانیشى كه‌ چاكه‌كار بن نیعمه‌ت و فه‌زڵی خۆمان زیاتر ئه‌ڕژێنین به‌سه‌ریاندا.