﴿ ۞ وَإِذْ نَتَقْنَا ٱلْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٌۭ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُۥ وَاقِعٌۢ بِهِمْ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴾

“And [did We not say,] when We caused Mount Sinai to quake above the children of Israel as though it were a [mere] shadow, and they thought that it would fall upon them, "Hold fast with [all your] strength unto what We have vouchsafed you, and bear in mind all that is therein, so that you might remain conscious of God"?”

[ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ ] وه‌ فریشته‌ به‌ فه‌رمانى خوای گه‌وره‌ كێوی (طور)ى له‌ ڕه‌گه‌وه‌ هه‌ڵكێشا وه‌ خستیه‌ بان سه‌ریان وه‌ك هه‌ورێك سێبه‌ری بۆیان كردبوو [ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ ] وایان زانی ئێستا ئه‌كه‌وێته‌ بان سه‌ریان و له‌ناویان ئه‌بات [ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ ] خوای گه‌وره‌ فه‌رمووی: یان ئه‌و ته‌وراته‌ی بۆتانم هێناوه‌ به‌جوانی وه‌ری بگرن یاخود ئێستا شاخه‌كه‌ به‌ر ئه‌ده‌مه‌ بان سه‌رتان، ئه‌و به‌ڵێنه‌ی لێیان وه‌رگرت به‌ڵام دوایی به‌ڵێنه‌كه‌یان شكاند [ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (١٧١) ] وه‌ یان ئه‌و شه‌ریعه‌ت و حوكمانه‌ی له‌ ته‌وراتدا هه‌یه‌ یادی بكه‌نه‌وه‌ به‌ڵكو ته‌قوای خوای گه‌وره‌ بكه‌ن.