﴿ أَوَلَمْ يَنظُرُوا۟ فِى مَلَكُوتِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍۢ وَأَنْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَدِ ٱقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴾

“Have they, then, never considered [God's] mighty dominion over the heavens and the earth, and all the things that God has created, and [asked themselves] whether, perchance, the end of their own term might already have drawn nigh? In what other tiding, then, will they, after this, believe?”

[ أَوَلَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ] ئایا بۆ ئه‌مانه‌ بیر ناكه‌نه‌وه‌ له‌ موڵكی خوای گه‌وره‌ له‌ ئاسمانه‌كان و له‌ زه‌وی تا بیانگه‌یه‌نێ به‌ ئیمان هێنان [ وَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ ] وه‌ ئه‌و هه‌موو شته‌ی كه‌ خوای گه‌وره‌ دروستی كردووه‌ [ وَأَنْ عَسَى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ] وه‌ له‌وانه‌یه‌ ئه‌جه‌ل و كاتی مردنی ئه‌وان نزیك بووبێته‌وه‌ و به‌ره‌و سزاى خواى گه‌وره‌ بڕۆن [ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ (١٨٥) ] ئه‌گه‌ر باوه‌ڕ به‌ قورئان نه‌كه‌ن ئیتر ئایا له‌ دوای قورئان باوه‌ڕ به‌ چ حه‌دیس و وته‌یه‌كی تر ئه‌كه‌ن.