﴿ وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾

“And [as for thee], O Adam', dwell thou and thy wife in this garden, and eat, both of you, whatever you may wish; but do not approach this one tree, lest you become evildoers!"”

[ وَيَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ ] خوای گه‌وره‌ دوای ئه‌وه‌ی ئیبلیسی له‌ به‌هه‌شت ده‌ركرد فه‌رمووی: ئه‌ی ئاده‌م خۆت و حه‌وای خێزانت نیشته‌جێ بن له‌ به‌هه‌شتدا [ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا ] به‌ ویستى خۆتان له‌ نازو نیعمه‌ته‌كانى به‌هه‌شت بخۆن [ وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ (١٩) ] به‌ڵام ته‌نها نزیك ئه‌و داره‌ نه‌بنه‌وه‌ دوایی له‌ سته‌مكاران ئه‌بن.