﴿ وَهُوَ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًۭا ثِقَالًۭا سُقْنَٰهُ لِبَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَنزَلْنَا بِهِ ٱلْمَآءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ ۚ كَذَٰلِكَ نُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴾

“And He it is who sends forth the winds as a glad tiding of His coming grace-so that, when they have brought heavy clouds, We may drive them towards dead land and cause thereby water to descend; and by this means do We cause all manner of fruit to come forth. Even thus shall We cause the \dead to come forth: [and this] you ought to keep in mind.”

[ وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ] وه‌ خوای گه‌وره‌ ئه‌و خوایه‌یه‌ كه‌ با ئه‌نێرێت وه‌كو مژده‌یه‌ك كه‌ بارانی پێیه‌ [ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا ] وه‌ تا ئه‌و بایه‌ ئه‌و هه‌ورانه‌ هه‌ڵئه‌گرێ كه‌ قورس و پڕ له‌ بارانن [ سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ ] ئه‌و هه‌ورانه‌ ئه‌نێرین بۆ زه‌ویه‌كی وشك و مردوو كه‌ ڕووه‌كی تیا نیه‌ [ فَأَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاءَ ] وه‌ به‌هۆی ئه‌و هه‌ورانه‌وه‌ باران دائه‌به‌زێنینه‌ سه‌ر ئه‌و زه‌ویه‌ وشكه‌ [ فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ ] وه‌ به‌هۆی ئه‌و بارانه‌وه‌ له‌ هه‌موو به‌روبومێك ئه‌ڕوێنین له‌سه‌ر ئه‌و زه‌ویه‌ كه‌ پێشتر وشك و مرد بوو [ كَذَلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتَى ] چۆن ئه‌و زه‌ویه‌ مردووه‌مان ژیانده‌وه‌و زیندوو كرده‌وه‌ به‌م شێوازه‌ش مرۆڤه‌ مردووه‌كان زیندوو ئه‌كه‌ینه‌وه‌ [ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (٥٧) ] به‌ڵكو ئێوه‌ بیر بكه‌نه‌وه‌.