﴿ قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ ٱللَّهَ وَحْدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾

“They answered: "Hast thou come to us [with the demand] that we worship God alone, and give up all that our forefathers were wont to worship? Bring about, then, that [punishment] with which thou hast threatened us, if thou art a man of truth!"”

[ قَالُوا أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ ] وتیان: ئایا تۆ بۆ ئه‌وه‌ هاتووی كه‌ ئێمه‌ به‌تاك و ته‌نها خوای گه‌وره‌ بپه‌رستین داوای ئه‌وه‌مان لێ ئه‌كه‌ی [ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا ] وه‌ واز بێنین له‌و خوایانه‌ی كه‌ باوك و باپیرانمان په‌رستوویانه‌ [ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٧٠) ] ئه‌گه‌ر تۆ له‌ ڕاستگۆیانی ئه‌و هه‌ڕه‌شانه‌ی كه‌ لێمانی ئه‌كه‌ی بیهێنه‌، واته‌: ئه‌گه‌ر ئیمان نه‌هێنین خوای گه‌وره‌ سزامان ئه‌دات با سزای خوای گه‌وره‌ بێت، په‌له‌یان كرد له‌ هاتنى سزای خوای گه‌وره‌.