﴿ أَفَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَٰتًۭا وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴾

“Can, then, the people of any community ever feel secure that Our punishment will not come upon them by night, while they are asleep?”

[ أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَهُمْ نَائِمُونَ (٩٧) ] ئایا خه‌ڵكی شارو دێیه‌ كافره‌كان ئه‌مینن له‌وه‌ی كه‌ سزای ئێمه‌ ڕوویان تێناكات له‌ كاتی شه‌ودا كه‌ ئه‌وان خه‌وتوون، زیاتر مه‌به‌ست پێی كافرانى مه‌ككه‌یه‌ كه‌ پێغه‌مبه‌رى خوا - صلی الله علیه وسلم - به‌درۆ ئه‌زانن.