﴿ أَوَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًۭى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴾

“Why, can the people of any community ever feel secure that Our punishment will not come upon them in broad daylight, while they are engaged in (worldly] play?”

[ أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ (٩٨) ] یاخود ئایا ئه‌مینن له‌وه‌ی كه‌ سزای ئێمه‌ رووبه‌ڕوویان بێته‌وه‌ له‌ كاتی چێشته‌نگاودا كه‌ یاری ئه‌كه‌ن و بێئاگان.