﴿ إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴾

“[As a rule,] whenever misfortune touches him, he is filled with self-pity;”

[ إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا (٢٠) ] كاتێك كه‌ تووشی خراپه‌یه‌ك بێت له‌ فه‌قیری و هه‌ژاری و نه‌خۆشی و ده‌ردو به‌ڵا ئه‌بینی زۆر نائارامه‌و ئارام ناگرێ و بێئومێد ئه‌بێ.