﴿ وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴾

“and when the mountains are scattered like dust,”

[ وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ (١٠) ] وه‌ كاتێك كه‌ شاخه‌كان له‌ شوێنی خۆیان هه‌ڵئه‌كه‌نرێن و به‌ هه‌وادا ئه‌ڕۆن وه‌كو تۆز به‌ بادا بڕوات به‌و شێوازه‌، وه‌ زه‌وی ته‌خت ئه‌بێت و شاخی تیادا نامێنێ و شوێنه‌وارى نامێنێت.