﴿ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴾

“and casts forth whatever is in it, and becomes utterly void,”

[ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ (٤) ] وه‌ زه‌وی هه‌موو مردووه‌كانى ناوی فڕێ ئه‌داته‌ ده‌ره‌وه‌و به‌ڕائه‌تیان لێ ئه‌كات و خۆی لێیان خاڵی ئه‌كات بۆ ئه‌وه‌ی خوای گه‌وره‌ لێپرسینه‌وه‌یان له‌گه‌ڵدا ده‌ست پێ بكات.