﴿ وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ﴾

“Yet, indeed, if thou wert to question them. they would surely answer, "We were only indulging in idle talk, and were playing [with words]. Say: "Were you, then. mocking at God and His messages and His Apostle?”

{گاڵتە كردن بە خواو ئایەتەكانی‌و پێغەمبەرەكەی - صلی الله علیه وسلم - كوفرە} [ وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ] له‌ غه‌زای ته‌بووكدا كه‌سێك له‌ مونافیقان وتی: كه‌سم نه‌بینیوه‌ وه‌كو پێغه‌مبه‌ری خواو - صلى الله عليه وسلم - ئه‌م صه‌حابانه‌ كه‌ به‌خه‌می سكیانه‌وه‌ بن، وه‌ له‌ كاتی قسه‌كردندا درۆ بكه‌ن، وه‌ له‌ كاتی رووبه‌ڕووبوونه‌وه‌ی دوژمن ترسنۆك بن، پیاوێك له‌ صه‌حابه‌ فه‌رمووی: درۆت كرد به‌ڵكو تۆ مونافیقی ئه‌بێ هه‌واڵ به‌ پێغه‌مبه‌ری خوا - صلى الله عليه وسلم - بده‌م، تا ئه‌و گه‌یشته‌ لای پێغه‌مبه‌ر - صلى الله عليه وسلم - خوای گه‌وره‌ ئه‌م ئایه‌ته‌ی دابه‌زاند، وه‌ كاتێك كه‌ پرسیاریان لێ بكه‌ی بۆچی ئه‌م قسانه‌تان كردووه‌و تانه‌و ته‌شه‌ر له‌ پێغه‌مبه‌ری خواو - صلى الله عليه وسلم - له‌ صه‌حابه‌و له‌ دین ئه‌ده‌ن ئه‌و كاته‌ ئه‌ڵێن ئه‌ی محمد - صلى الله عليه وسلم - ڕێگا دوور بوو ده‌مه‌ته‌قێمان ئه‌كرد بۆ ئه‌وه‌ی دووری ڕێگاكه‌ ببڕین وه‌ گاڵته‌مان ئه‌كردو كاتمان به‌سه‌ر ئه‌برد [ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (٦٥) ] ئه‌ی پێغه‌مبه‌ر - صلى الله عليه وسلم - پێیان بفه‌رمه‌: ئایا ئێوه‌ شت نه‌ما گاڵته‌ی پێ بكه‌ن ئیلا خوای گه‌وره‌و ئایه‌ته‌كانی خواو پێغه‌مبه‌ری خوا نه‌بێ - صلى الله عليه وسلم - ئایا ئێوه‌ گاڵته‌ به‌مانه‌ ئه‌كه‌ن؟