﴿ إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴾

“when that most hapless wretch from among them rushed forward [to commit his evil deed],”

[ إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا (١٢) ] كاتێك كه‌ خراپترینی هۆزه‌كه‌ كه‌ (قه‌دداری كوڕی سالیف) بووه‌ هه‌ستا چوو ئه‌و حوشتره‌ی سه‌ربڕی كه‌ خوای گه‌وره‌ وه‌كو موعجیزه‌یه‌ك له‌ تاوێره‌كه‌وه‌ بۆی ده‌ركردن.